آمد ، او از عبادت و كرنش به بت ها مصون ماند و ولادت او در كعبه ، سر فصل جديدى در تاريخ گشود . گويا ولادت او اخطارى در مورد كعبه و طرز عبادت آن به شمار مى آمد . محقق آن است كه او مسلمان به دنيا آمد ، چون او چشم خود را با اسلام بازگشود و نمازش را نخستين بار ، با پيامبر اسلام آغاز و برگزار كرد " . ( 1 ) " و شاعر دلباخته‌اى " همين معنى را ، در لباس زيباى شعرى خوش و روح پرور ، چه زيبا بيان كرده است كه : اى آن كه حريم كعبه ، كاشانهء توست * بطحا ، صدف گوهر يكدانهء توست گر مولد تو به كعبه آمد ، چه عجب * اى نجل خليل ، خانه ، خود خانهء توست ( 2 ) اين كودك گرامى ، كه حتى چگونگى ولادتش ، بيش از آن كه حيرت آور باشد ، در خور تأمل و تعمق است ، در همان نخستين لحظهء ولادت ، از سوى مادرش نامى برازنده گرفت و " حيدر " ناميده شد . فاطمه ، همسر محبوب عمران مكنى به ابى طالب و عروس گرامى عبد المطلب ، چون به خانه رسيد ، فرزند دلبندش را در پارچه اى سفيد ، پيچيد ، آنگاه او را در آغوش گرفت و به سوى شوهر گرامى خود رفت تا خبر آن ولادت با سعادت را به او برساند . وقتى فرزندش را به دست شوى محترمش مى داد ، با شورى شفيقانه و لذتى مادرانه گفت : " خذه فإنه حيدره " يعنى : اين شير بچه را درياب ! ابى طالب كه شادمانه به چهرهء نورانى فرزند تازه اش مى نگريست ، آن يگانهء دوران ها را در آغوش گرفت ، لبخندى از سر مهر به چهرهء او زد ، و آنگاه گفت : من او را " على " نام كردم . و بدين گونه نام نوزاد كعبه " على " شد . اما نام " حيدر " نيز ، كه دلخواه مادر بود ، همچنان جزوز القاب آن حضرت باقى ماند و با پسوند " كرار " كه بعدها در اثر جنگها و دفاعهاى پيروزمندانه اش به او داده شد يكى از برازنده ترين لقبهاى او گشت : " حيدر كرار " . چنان كه خود نيز ، در جنگ خيبر ، جنگى كه حماسه ها و رشادتهاى على ( عليه السلام ) در سپاه

--> 1 . عبقرية الامام ، تأليف دكتر محمود عقاد ، ص 38 . 2 . نير تبريزى .